Yapay zekâ artık yalnızca teknoloji dünyasının değil; eğitimden sanata, araştırmadan gündelik yaşama kadar pek çok alanda düşünme biçimlerimizi yeniden şekillendiren güçlü bir dönüşüm alanı. Özellikle eğitimdeki bu dönüşüm, sınıflara sadece yeni dijital araçların girmesi anlamına gelmiyor. Öğrenmenin nasıl gerçekleştiği, öğretmenin rolünün nasıl değiştiği ve öğrencilerin bilgiyle nasıl bir ilişki kurduğu gibi temel soruları da beraberinde getiriyor.

İnsan topluluklarının varoluşsal kökenlerine bakan antropologlar ve sosyologlar, bizi bir arada tutan şeyin muktedirlerin yazdığı büyük ve dayatmacı anlatılardan ziyade, yan yana durma ve birbirimizin açığını kapatma ihtiyacı olduğunu vurgular. Ursula K. Le Guin, insanlık kültürünün ilk gerçek dışavurumunun bir avcı mızrağı değil, toplanan yaban yulaflarını, tohumları ve meyveleri taşımaya yarayan bir sepet, bir çuval, yani bir taşıyıcı olduğunu söyler.

SEÇBİR ve Öğretmen Ağı olarak günümüz sorunlarını ve bu sorunların eğitime olan yansımalarını disiplinlerarası bir bakış açısı ile ele aldığımız Akademi Buluşmaları’nın 2025-2026 eğitim yılı bahar dönemi buluşmalarında, hızlı dijitalleşmeyle birlikte karşı karşıya kaldığımız sorunları hak temelli ve kapsayıcı bir perspektifle nasıl ele alabileceğimize odaklandık.

SEÇBİR ve Öğretmen Ağı olarak günümüz sorunlarını ve bu sorunların eğitime olan yansımalarını disiplinlerarası bir bakış açısı ile ele aldığımız Akademi Buluşmaları’nın 2025-2026 eğitim yılı bahar dönemi buluşmalarında hızlı dijitalleşmeyle birlikte karşı karşıya kaldığımız sorunları hak temelli ve kapsayıcı bir perspektifle nasıl ele alabileceğimize odaklandık.

Esra Ercan Bilgiç^* ile buluşmadan notlar-

Yazar: Okan Aksoy, Fen Bilimleri Öğretmeni

Yapay zekanın eğitime entegrasyonu çoğunlukla “Hangi araç kullanılacak? Hangi politika uygulanacak? Hangi beceri öğretilecek?” gibi teknik bir çerçeveye sığdırılmaktadır. Ancak bu araçsalcı dar çerçeveleme sorunun en kritik katmanını muğlaklaştırıyor. Yapay zeka didaktik bir araç olmanın çok ötesinde bilgiyle, düşünceyle ve öğrenmeyle kurduğumuz ilişkiyi yeniden biçimlendiriyor. O halde çekirdek sorumuzu yeniden şekillendirmeliyiz: